ยังเหมือนเดิม

เป็นหวัดมาหลายวันละ แต่ก็ยังไม่หายซักที เสียงยังคงแห็บอยู่ จนไปสอนไม่ได้เลย ต้องให้เพื่อนไปช่วยสอน อยากจะคุยบ้างก็ลำบากมาก หุุหุหุหุหคนที่เป็นใบ้เค้าจะทนได้ยังนะ เมื่อวานเพื่อนหายามาเยอะมากเลยให้เรากิน ขอบคุุณมากเลยเพื่อน ไม่รูุ้จะเขียนอะไรต่อละ หมดปัญญาเลย เนื่องจากไม่สบายเราไม่อยากจะพูดอะไร คิดอะไร เขียนอะไรมา แต่มีแรงกดดันต่างๆนาๆมาผลักให้เราไปทำ และเราก็จำเป็นต้องไปทำ แต่พอคิดถึงสัปดาห็หน้าจะหยุดเก้าวัน อารมก็ดีขึ้นไม่น้อยเลย เหอๆๆๆๆ แม้จะไม่ได้ไปเที่ยวไหนก็ตาม หวังว่ามันจะมาถึงเร็วๆๆๆๆๆๆๆ

หวัดยังไม่หาย

เป็นหวัดมาหลายวันละ ก็ยังไม่หายซักที คอก็เจ็บ เสียงก็แหบ เมื่อเช้าไปสอนมาคาบเดียวก็ไม่ไหวละ ต้องให้เพื่อนไปช่วยสอน ขอบคุณเพื่อนจริงๆๆ
ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะรอดไหม หวัดยังไม่มีแน้วน้อมที่จะหายเลย
อาทิตย์นี้กานบ้างเยอะมากเลย ปวดหัวจัง แต่ก็ไม่เป็นยังไงอะเราก็ต้องทำให้ได้ อันนี้เป้นแค่สิ่งท้าทายเล็กๆ มรสุมที่ใหญ่จริงๆมายังไม่ถึงเลย เหอๆๆ ชอบชีวิตที่เต็มไปด้วยสิ่งท้าทาย แต่บางทีก็รู้สึกเบื่อหน่ายต่อชวิต เพราะว่าช่วงนี้โคตร ซวยเลย เมื่อวานกลับมาจากกรุงเทพฯ พอถึงนครปฐมฝนตกหนักเลย และเราก็ต้องกินอยู่กลางฝน แล้วนั่งมอเตอไซร์ฝ่าฝนกลับโรงเรียานอีก พอเช้าตื่นมาอาบน้ำเรียบร้อย จะแต่งตัวออกมาทำงาน ปรากฏว่า เสื้อเชิร์ด ที่เหลืออยู่เพียงตัวเดียว เปื้อนอะไรก็ไม่รู้อยู่ตรงบ่า ดูช่างเหมือนขี้นก แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่านกเข้ามาในห้องได้ยังไรเพราะเราตากเสื้ออยู่ในห้อง ดูรอบๆก็ไม่เห็นจะมีวี่แววอะไรที่จะทำให้เสื้อเปื้อนได้ เราไม่มีตังร์จะไปซื้อไหม่แล้วนะเว้ย กลุ้มใจจริงๆๆ แล้วพอเข้าตอนบ่าย ก็เมื่อกี๊นี้เอง หัวหน้าวิชาก็มาบอกเราว่าเงินเดือนอาจได้ยังไม่ครบ จ่ายให้เป็นบางส่วนก่อน พอฟังไปก็อึ้งเลย อะไรวะ กูยังไม่จ่ายค่เรียนเลยเว้ย หวังจะเอาเวินก้อนนี้ไปจ่ายเสีย ทีนี้ หุหุหุหุหุห กู ตาย เลย
เห็นไหม อ่านแล้วว่าไง ยังมีคนซวยกว่าคุณอีกใช่ไม๊

เป็นหวัด

ตอนนี้รู้สึกง่วงนอนมากเลย เพราะเป็นหวัดมาตั้งแต่เมื่อวาน แม้จะนอนหลับอย่างสนิดดี เมื่อเช้านี้เข้าเรียนก็นอนอย่างเดียว อ.พูดอะไรไปก็ไม่รู้เรื่อง เราก็เลยออกมากินกาแฟไปแก้วนึง แต่ปรากฏว่าไม่ได้ผลเลย กินไปก็ยิ่งง่วงกว่าเดิม ก็เลยหลับไปเลย พอตื่นอีกที ก็ถึงเวลาเลิกเรียนละ เหอๆ

เมื่อวานเราขึ้นรถจาก อนุเสาวรีย์กลับ ม. และมีกระเป๋าอีกใบหนักมาก พอขึ้นรถปรากฏว่าไม่มีที่นั่ง เราก็เลยต้องหิ้วกระเป๋ายื่นอยู่ข้างๆพี่ผู้หญิงคนนึง ในใจก็คคิดไปว่าตายละที่นี้ กว่าจะถึ่งบางแก้วมือก็ขาดแล้ว เราคิดไม่ถึงเลยสิ่งดีๆจะเกิดขึ้นกับตัวเรา ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างยื่นมือออกมาหิ้วกระเป๋าเราไปวางบนตัก ตอนแรกเราก็ตกใจ +++++แต่ก็ให้เค้าหิ้วไป เราก็เป็นห่วงอยู่ระหว่างทาง ปั๊บพอถึงบางแก้วพี่เค้าก็คืนกระเป๋าให้เราเหมือนเดิม เราก็รู้ซึ้งใจอย่างพูดไม่ถูกเลย คนไทย ใจดีจริงๆๆๆ

วันสุดสัปดาห์

วันเสาร์ อาทิตย์ก็จะมาถึงละ และแล้ววันนี้เราก็ต้องเข้าไปกรุงเทพฯเพื่อไปเรียนป.โท แม้จะรู้สึกลำบากไปหน่อยแต่ก็ไม่เป็นไร เราทำเพื่ออนาคต เพื่อชีวิตที่ดีกว่า จริงแล้วบางทีผมมักจะค่ดไปลอยๆว่าทำไมคนเราต้องทำอะไรต่อมิอะไรตั้งมากมาย บางคนทุกๆกระวนกระวายไปทำทุกอย่างเพื่อเงินทอง บางคนสู้อย่างเสียเลือดเสียเนื้อเพื่อแย่งชิงอำนาจและเกียรติยศ แต่ถึงที่สุดแล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็หายไปจากใบโลกนี้พร้อมกับอวัยวะต่างๆของเรา ถ้าเราจะทำสิ่งที่มีประโยชน์ต่อลุกหลานมนุษย์ มันก็น่าจะดีกว่า ผมคิดไปอย่างนั้น แต่ในชีวิตจริงเราก็ไม่สามารถทำได้ เราก็ต้องวิ่งเต้นไปทุกวันเพื่อให้ตัวเองสามารถอยู่ในสังคมนี้ได้ บางทีโชคชาตาก็มาเล่นตลกกับเราด้วย !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!เรื่องงานวุ่นวายมากเลย เซงเซํงเลย

สอบ ตก

อาทิตย์นี้นักเรียนสอบกลางภาคเลยไม่มีสอนเลย ดีจัง แต่ต้องคุมสอบนินึง แต่ต้องกานบ้านเยอะมากและยากด้วย เลยไม่ค่อยมีเวลามาเขียนบล็อกเลย โครงการนี้อะไม่ดีเลย ให้เรามาเขียนบล็อกทุกวัน ไม่รู้อ.มีเป้าหมายยังไง ถ้าจะบอกว่าให้เราใช้ภาษาไทยเยอะๆและอย่างต่อเนี่อง งั้นคงไม่ต้องสั่งโครงการแบบนี้เลย เพราะทุกวันนี้เราใช้ภาษาไทยกันอยู่ทุกวันแล้ว คนที่ไปเป็นล่าม ไปเป็นครู เค้าต้องใช้ภาษาอยู่แล้ว การเขียน การฟัง การพูด ได้ฝึกอย่างเป็นระบบเลย ในช่วงเวลาว่างน้อยมากๆๆๆที่นักศึกษากลั้นออกมาจากเวลาการทำงาน บางที่ยังไม่พอที่จะไปหาข้อมูลทำการบ้าน ยิ่งไม่ต้องพูด จะมีเวลาไหนมาเขียนบล็อกแล้วเหละ แม้อ.แค่สั่งไว้ว่าไม่ต้องเขยนเอยะมาก ห้าบรรทัศพอ แต่ถ้าวันละบทนักศึกษาบางคนก็คงไม่ไหว ขอให้อ.พิจารณาด้วย ถ้าหากผมพูดอะไรผิดไปก็ขออภัยนะครับ ผมบ่นไปอย่างนี้ไม่ใช่ว่าจะหาข้ออ้างให้ตัวเองหรือแก้ตัว แต่ได้ยิงเพื่อนหลายๆคนบ่นมา และบางคนก็ไม่ได้เขียนทุกวันเหมือนผม แต่เราก็ขอบคุณอ.มากๆเลยที่สั่งงานด้วยปราถนาที่ดี เราก็จะพยยามทำให้ดีที่สุด

ไม่รู้

ไม่ได้มาเขียนบล็อกนานแล้วนะเนี้ยะ อ. จะว่าเราขี้เดียจไหมอะ คงไม่หรอกมั้ง จะเขียนหรือไม่ก็เป็นสิทธ์ของเรา แต่การที่จะให้คะแนนมากน้อยอย่างไรก็เป็นสิทธ์ ของ อ. ซึ่งอันนี้น่ากลัวที่สุดเลย ฮาๆๆ
เมื่อวานไปเปลี่ยนวีซ่าแล้วซึ่งเราก็รู้สึกสบายใจมากขึ้นที่เราไม่ต้องกังวลจะต้องกลับประเทศจีนไปทำอีก แต่ก็ยังห่วงเรื่องอะไรตอมิอะไรตั้งเยอะ อะ ก็ไกล้จะถึงวันที่ต้องจ่ายค่าเรียนงวดที่สองละ ยังรวบเงินไม่พอเลย กว่าเงินเดือนจะออกก็อีกนาน ไม่รู้จะเอายังไง มหาลัยจะผ่อนให้อีกสักระยะหนึ่งได้ไม๊อะ
เวลาผ่านไปเร็วจังเลย เราเรียนไปได้เกือบเดือนกว่าละ แต่รู้สึกว่าไม่ได้อะไรเลย ทุกอย่างก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม หุหุ สู้ๆๆๆๆๆๆ

เน็ตช้า

เปิดบล็อกใช้เวลาไปประมาณครึ่งชั่วโมง ถึงเวลาสอนอยู่พอดีเลย เน็ตมันโคตรช้าเลยอะ วันนี้สอนไม่ค่อยหนักเท่าไหร่หรอ ยังไม่ได้ทบทวนเลย อาทิตย์ก็จะสอบแล้ว ไม่รู้ว่าจะทบทวนยังไง จะสรุปไปเลยหรือป่าวหรือ จะเอาอย่างไร เด็กก็ดื้อพูดไปก็ไม่ยอมฟัง ปวดหัวจริงๆๆ เหอๆๆ
เมื่อวานเพิ่งย้ายหอไปแล้วเกิดปัญหาขึ้นมานิดนึง แต่ก็โอเค สุดท้ายแล้วก็แก้ไขได้ดี จะไปสอนแล้ว %%%%%%%%%%%
สอนกับมาละ ปากแห้งมาก นักเรียนน่ารักดี แต่มีความรู้สึกว่าถ้าเราไม่ดุหน่อยมันก็จะไม่เชื่อฟังเรา มากไปกว่านั้นก็คือเค้ายังมาเถียงกับเราอีกด้วยซ้ำ เหอๆๆน่ารักเกินไป ละ เริ่มนึกถึงอดีต เราก็เคยเกเรแบบนี้มาก่อนนี้หว่า พอเอามาเทียบกัน เราก็เลยรู้สึกว่าต้องขอโทษคุณครูจริงๆๆ ตอนนั้นเราสร้างปัญหาให้ครูประจำชั้นไม่น้อยเลย เหอๆๆ สงสัยจะเป็นเวรกรรมที่เราต้องมารับไว้ หรือ หน้าที่ของครูก็คือมาจัดการนักเรียนพวกนี้ เหอๆๆ อะไรก็ไม่รู้

มาอีกแล้ว

มาเขียนอีกละ เมื่อวานดูบอลโลกไป ดูท่าเยอรมันจะมีโอกาศชิงแชมร์ แฟนๆเยอรมันคงเฮฮากันใหญ่เลยที่เยอรอมันได้สี่ประตูต่อศูนย์ เมื่อวานก็ง่วงมากนะแต่ก็อดดูบอลโลกอยู่ พอเข้าห้าทุ่มก็นอนเลย เพราะเหนื่อยมาก และก็ต้องไปเรียนอีกในวันที่สอง แม้จะนอนเร็วไปหน่อย แต่เช้านี้เข้าเรียนก็ยังเข้าสายอีกประมาณครึ่งชั่วโมง และต่อมาอ.ก็ให้ส่งการบ้านถ้าหากยังส่งไม่ได้ภายในตอนเช้าก็จะหักคแนน ผมก็เลยรู้สึกตกนรกเลย การบ้านยังทำไม่เสร็จเลย กราบว่าจะทำเมื่อวาน แต่กลับต้องไปย้ายของอีก จนกระทั่งถึงสี่ทุ่ม จึงจะว่างนิดนึง แต่ยังไม่ได้อาบน้ำ พออาบน้ำเสร็จก็เกือบหาทุ่ม แล้วเปิดคอมฯเข้าไปอินเตอร์เน็ต แต่ปรากฏว่ามันเข้าไม่ได้ ก็เลยทำอะไรไม่ได้เลย ตอนแรกคิดว่าไม่เป็นไร อ.เขาอาจอนุญาติให้เราส่งอาทิตย์ก็ได้ เราก็เลยดูทีวีไปเลย สิ่งที่คิดไม่ถึงก็คือ พอเราก้าวเข้าห้องเรียนเพื่อนบอกว่าให้ส่งการบ้านก่อนหากเช้านี้ไม่ส่งก็จะหักคะแนน ผมก็เลยต้องรีบไปเปิดเน็ตที่ห้องคอมฯข้างๆห้องเรียน เพื่อที่จะหาข้อมูลมาทำการบ้าน ไม่ถึงห้านาทีหาข้อมูลเรียบร้อย แต่รายละเอียดเป็นไงบ้างก็ไม่รู้ แล้วรีบเขียนให้เสร็จภายในครึ่งชั่วโมง อ.บอกเลิกเรียนพอดี ฮาๆๆ กลยุทณ์ของอ.ดีจริงๆ กระตุ้นให้สมองเราตื่นตัวไม่น้อยเลย ขอบคุณอ. เหอๆๆ

หอยทาส

รอจนเบื่อแล้วอ.ก็ยังไม่มาสอนซักที คราวทีที่แล้วบอกว่าหลงทางไป ครั้งนี้อะไม่ว่าท่านจะหลงอะไรอีกถึงยังไม่มา นั่งไปก็เบื่อ ผมก็เลยมาเขียนบล็อกไว้สักทอนก่อนดีกว่า ไม่งั้นเดี่ยวเขาจะคิดว่าเราขี้เกีนจ จริงแล้วก็ไม่ค่อยมีเวลามาเขียนเลยนะ นักเรียนก็ซน สอนก็เยอะไม่รู้จะเอาเวลาไหนเขียนอีก
เมื่อวานหลังเลิกเรียน กลับไปถึงหอพักก็รู้สึกปวดหัวมาก ง่วงนอนจริงๆ ยังไม่เคยเจออาการแบบนี้มาก่อนเลยนอกจากตอนวัม.ต้นไปเล่นเน็ตข้ามคืนที่ร้าน ถึงจะมีอาการแบบนั้น ทีนี้เข้ามาเรียนป.โทยิ่งเหนื่อยกันชิพหายเลย นอนไปไม่ถึงหานาทีหลับสนิดเลย หุหุหุห ชีวิต

เซ็ง

สองวันไม่ได้มาเขียนบล็อกแล้ว ต๊ายตาย อ.จะหักคะแนนไม๊นะๆ อ.อย่านะๆๆ ผมขอร้อง วันนี้วันศูกย์ละ ไวจังเลยหนึ่งสัปห์ผ่านไปแล้ว เรายังไม่ได้ทำอะไรสอนไปวันวันก็น่าเบื่อ เมื่อสองสามวันที่แล้วไปสาอนพิเศษมาโคตรเหนื่อยเลย แต่ก็รู้สึกสนุกดี แต่ได้ตังร์น้อยมาก เลยรู้สึกเสียอารมจริงๆๆ วันนี้ต้องเข้ากรุงเทพอีกแล้ว แต่ฝนตกหนักมากเลยไม่จะเอาไงดี ทุกครั้งที่เจออากาสแบบนี้ก็รู้สึกเศร้าและเบื่อชีวิต บางทีเราก็คิดเอาไปว่าเมื่อไหร่เราจะรวยสักทีนะ อ.ที่มาอ่ายบล็อกเราจะเบื่อไม๊อะ ทุกครั้งที่เราเขียนเราก็เขียนไปเรื่อยเปื่อย บ่นแล้วบ่นอีก ต้องขอโทษอ.ด้วยนะ ฮาๆๆ วันนี้แค่นี้อะเหละ เดี่ยวก็ต้องเตรียมสอนอีก หุหุหุ