ง่วงนอน

ง่วงนอนจังเลย เมื่อวานก็ไม่ได้นอนดึกนะ ตอนนี้รู้สึกว่าจะง่วงเป็นประจำละ เพราะมาอ่านหนังสือที่ห้องสมุดทุกวันก็จะอดไม่ได้หลับนกไป ไม่รู้เป็นอะไรไป
แต่ตอนนี้ไม่ความรู้สึกไม่ใช่สมองง่วงอย่างเดียวแต่จะง่วงไปทั้งกายทั้งใจแล้ว เกิดมาไม่เคยตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ความยากลำบากดูเหมือนจะเป็นก้อนหินก้อนหนักทับอยู่บนตัวผม ทำให้ผมรู้สึกเหนื่อยมากจนกระทั้งอยากจะหลับไป ข้างหน้าเป็นทางตันจริงหรือ บรรพบุรุษเราบอกว่า รถถึงหน้าเขาย่อมมีทางลอด แต่ทีนี้รู้สึกจะไม่มีเลย มนุษย์เรามักจะชอบคิดมาก เขาว่าความคิดของเราดูจะเป็นสิ่งที่ประชาธิปไตยที่สุดแล้ว เราจะคิดอะไรไปก็ได้ แม้จะลามกบ้าง ดีบ้าง ไม่ดีบ้าง ก็ไม่มีใครจะมาควบคุมเราได้ เราจะคิดอะไรคนอื่นก็มองไม่เห็น และไม่ได้ยิงว่าเราจะคิดอะไรไป เราก็เลยชอบคิดและเราก็จำเป็นต้องคิดเพื่อเอาชีวิตรอด เพื่อให้ตัวเองมีความแตกต่างกับคนอื่น แม้จะคิดทะลึ่งไป นี้แหละเหตุที่ผมคิดอะไรไปมากมายทั้งที่ไม่รู้ว่ามันมีประโยชน์ใดๆ คิดจนง่วง คิดจนเอาตัวไม่รอด คิดจนหาตัวไม่เจอ
เมื่อไหร่หนอ โชคชะตาที่เลวร้ายจะหมดฤทก์ไป ฟ้าจะได้สดใส่ สว่างสักที ทางลอดที่หน้าเขานั้นจะได้ปรากฏ
เขาเล่ากันว่า พระอีศวร เป็นเทพที่มีเมตตาที่สุดเราจะขอสิ่งใดจากท่านเราต้องสิ่งนั้น ถ้า พระอีศวร ได้อ่านบทความนี้ ผมก็ขอแค่โรงเรี่ยนจ่ายเงินเดือนที่ค้างให้เราได้ภัยในวันพุทธก็แล้วกัน ขอพระคุณอย่างยิ่ง
ง่วงนอนจังไม่รู้ตัวเองมั่วเขียนอะไรไป แต่ถึงเวลาที่จะไปได้แล้ว(ไม่ใช่ไปนอน)