บางแสน การบ้าน

วันที่แปด ส.ค.เป็นวันที่น่าสนุกสุดๆเลยตั้งแต่วันที่เริ่มเรียนปริญญาโทมาเป็นหลายอาทิตย์ ในสถานนีโทรทัศน์มหาวิทยาลัยบูรพา เราทุกคนได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่ ครั้งนี้คงจะเป็นครั้งแรกของทุกคนที่ไปถ่ายโทรทัศในสถานีสดๆโดยสมมุดตัวเองเป็นพิธีกรนำเสนอข่าวใดข่าวหนึ่ง ซึ่งทุกคนตื่นแต้นไม่น้อยเลย ตัวผมเองก็ตื่นแต้นมากๆ พอเริ่มเปิดกล้องเราก็อดหัวเราะไม่ได้ เพราะว่ารู้สึกตลกมากเหมื่อนครั้งแรกที่เราได้ยินคนเค้าพูดภาษาอย่างอื่นที่เราไม่รู้จัก ฟังแล้วรู้สึกแปลกๆก็เลยหัวเราะ หลังจากหลายปีผ่านไป ในอนาคตเราก็คงมีความรู้สึกเหมื่อนตอนนั้นขณะนึกความหลังเหล่านี้ขึ้นมา แต่ถึงวันนั้นเรื่องเหล่านี้เป็นเพียงแค่ความทรงจำอันสวยงามที่ทุกคนนึกแล้วรู้สึกมีความสุข หรืออาจเป็นเรื่องราวที่เราสามาถเอามาล้อเล่นกันในยามปาตี้ หลังจากที่เราถ่ายโทรทัศน์เสร็จเรียบร้อยเราก็ไปกินข้าวที่ชายหาดบางแสน ชายหาดแห่งนี้ผมเคยมาหลายต่อหลายหนแล้ว ทุกครั้งที่ไปก็รู้สึกมันมีอะไรไหม่ๆเพิ่มเข้ามาหรือเกิดขึ้น อย่างครั้งนี้ไปก็เห็นชาวบ้านออกมากางเต็นทำมาหากินมามากขึ้นกว่าเมื่อกอ่น ท้องทะเลดูสดใส่ ชื่นใจขึ้นกว่าเมื่อคราวที่แล้ว อาจจะเป็นช่วงวันอาทิตย์คนก็เลยมากขึ้น อาจจะเป็นวันนั้นอากาศดีท้องทะเลก็เลยดูสดใสขึ้น แต่อย่างไรก็ตามก็ตามบางแสนจะเป็นสถานที่สวยงามและน่าไปเที่ยวอยู่ตลอดเวลา หลังจากที่เรากินข้าวไปไม่นานเราก็เดินทางไปพิพิตภัณร์สัตน์น้ำ เราเสียค่าผ่านประตูไปคนละสามสิบบาท มีผู้ชมเข้ามาชมสัตน์น้ำต่างๆมากมาย สัตย์พวกนี้มักจะเป็นสัตน์ทะเล มีปะกาลัง มีแมงกะพรูน มีปลากระแบน ที่ทำให้ผู้ชมดูอย่างเพลิดเพลิน ความสวยงามและความเป็นอิสระของสัตย์พวกนี้จึงถูกมนุษย์ยึดไว้เพื่ออิ่มตาอิ่มใจอย่างทารุณ
การเดินทางครั้งนี้เสร็จสินลงในเวลาประมาณบ่ายสองโมง เราขึ้นรถกลับมหาวิทยาลัย ทุกคนเหนื่อยในการเดินทางจึงหลับบนรถไปอย่างเพลิน ปล่อยให้คนขับพารถมุ่งสู่ไปจุดหมายปลายทางเพียงลำพัง.........